Poldermama

Wij zeiden de peuterspeelzaal na 1 week al gedag…..

De peuterspeelzaal is een bekend fenomeen bij elke ouder met kleine kinderen. Het moment waar je naar uit kijkt, want o, wat wordt je kind groot dan. Het maakt je trots en verdrietig tegelijk. Want je weet, nu gaat het echt beginnen. 

Maar je merkt vaak ook thuis, dat hoe moeilijk het voor jezelf ook is, dat je kindje er vaak ook wel aan toe is. Ze gaan zich echt wat groter gedragen. Zoeken interactie, willen nieuwe dingen leren. En daar is de peuterspeelzaal dan ook voor bedoeld. Om je kindje kennis te laten maken met de omgang met andere kinderen. Met leren samen spelen, samen delen, samen zingen, samen vieren. Maar ook knutselen, leren luisteren naar de juf, op je beurt wachten. Allemaal kleine dingetjes die thuis soms wel, soms niet aan bod komen. Maar waar je vaak niet bewust mee bezig bent. Dus hoe mooi is het als ze dat een of twee keer in de week bewust wel leren! school peuterspeelzaal kind rugzak

Wennen aan de peuterspeelzaal

Vaak moeten de kindjes even wennen, maar vinden ze het er superfijn en genieten ze van de tijd die ze er zijn. Ons dametje heeft bijvoorbeeld nooit een traan gelaten en ging er huppelend naar toe. Maar met ons heertje kreeg ik weer even een mooie les in het leren ‘luisteren’ naar je kind. Want niet elk kind is hetzelfde, dat weet elke moeder. 

Ik weet ook echt niet waarom ik daar niet goed genoeg naar geluisterd heb. Want ik probeer juist altijd echt te ontdekken wat mijn kind voelt. Wat het echt wil zeggen. Maar ik was zo gefocust of het feit dat ik een vrije ochtend zou hebben, dat ik het eigenlijk meer aan het doordrukken was. En wat schieten we daar mee op? Juist: helemaal niks.

Signalen van je kind oppikken

Want ons heertje gaf eigenlijk heel duidelijk aan dat hij het niet zag zitten. Er waren signalen genoeg. Alleen ik wilde ze blijkbaar niet zien of ik kon ze niet zien. Of ik was te druk met mezelf. Hij wilde namelijk alleen maar bij ons plakken. Wilde zijn schoenen niet aan. Begon met huilen zodra we over de drempel van de voordeur stapten. En toch liep ik door. Kwestie van gewoon een beetje doorzetten toch? Beetje die Hollandse houding van daar is nog nooit iemand van dood gegaan. En het ging me nog vrij gemakkelijk af ook. Want ik had het succesverhaal van ons dametje in mijn hoofd.

Maar toen we een hysterisch huilend kind uitzwaaide, sloeg meteen de twijfel al toe. Een paar tranen kan, maar hysterisch is wel van een andere categorie. Ik had beter moeten luisteren, de voortekenen waren overal. Hij is er (nog) niet aan toe! Waarom dan zo hard pushen?

Wel of niet doorzetten?

Na die eerste ochtend lieten we het even gaan. Maar toen de dinsdag weer dichterbij kwam, kreeg ons heertje al weer duidelijk door hoe laat het was. En was het tijd voor overleg. Wat gingen we doen? Het mooie is, is dat we een week later veel beter konden luisteren na alle tekenen die ons heertje ons gaf. Het was te vroeg voor hem. Hij is er nog niet klaar voor. En dat is niet erg. Het is erger als we hem keer op keer het gevoel geven dat we hem in de steek laten, dat we hem niet serieus nemen. Want een ding is zeker, dit voelt hij! En dat is juist iets wat we hem niet willen laten voelen. We willen hem het vertrouwen geven dat we naar hem luisteren en er voor hem zijn.

Dus, na een week belde ik de peuterspeelzaal al weer af. En liepen we nog een keer naar binnen bij de juffen om het verhaal uit te leggen. En hoewel ons heertje niet hoefde te huilen, omdat ik hem duidelijk had verteld dat hij niet naar school hoefde, was zijn stellige antwoord op de vraag van de juf of hij vandaag kwam spelen een hartgrondig: NEE, ik ga met mama mee!

Poging twee?

Die komt er zeker, want ik vind echt dat ons heertje moet wennen aan het schoolse. Dat de ruimte die hij op het agrarisch kinderdagverblijf heeft (net als de moestuin en de dieren en de boerderij), dat dat niet de standaard is voor een dag op school. Dat school toch zeker iets anders is. Maar hij is pas 2,5. En alle kinderen tot 4 jaar zijn welkom. Dus we hebben nog tijd genoeg.

Hoe ging het bij jouw kind voor de eerste keer op de peuterspeelzaal? Soepel of juist niet?

Similar posts
  • Studio Lieverik: het allermooiste cadeau aan mezelf! Vandaag is mijn verjaardag! En vandaag gaat er iets bijzonders gebeuren. Voor het eerst in mijn leven ga ik mezelf iets heel speciaals cadeau doen op mijn verjaardag. Dat klinkt natuurlijk een beetje gek, want wie geeft zichzelf nu een cadeau op zijn verjaardag? Maar dit is een bijzonder cadeau. Het is geen materialistische gift, het [...]
  • Elk weekend naar de camping, is dat niet saai? Oktober komt in zicht en dat betekent dat het einde van het kampeerseizoen er ook aan komt. Ons eerste kampeerjaar met een seizoensplek komt dus ook bijna aan zijn einde. Tijd om de balans op te maken en nog wat laatste vragen in dit avontuur te beantwoorden. Vandaag neem ik jullie mee in de vraag [...]
  • Kleutermode: wat is er hip volgens een kleuter? Wat is er in de mode? Niet echt een vraag die een kind zichzelf stelt als hij zijn kleren aantrekt. Kleine kinderen boeit het al helemaal niet. Vaak koopt moeder de kleding die ze zelf leuk vind, in de kleuren die ze zelf leuk vind en dat trekt het kind gewoon aan. Zonder commentaar. Wat [...]
  • Een vermoeid kind: naar school of thuis houden? Vorige week was het voor de eerste keer zo ver. Ik merkte het aan alles: ons dametje was ’s avonds hyperactief, snel boos, snel huilen, kortom MOE. Heel erg moe. Maar dat is ook niet zo gek na al die eerste indrukken in de eerste weken van school. Want iedereen moet daaraan wennen na een [...]
  • Oma past wel een dagje op….. of toch niet? Recent stond er een groot artikel in de krant over gestreste opa’s en oma’s. Die zo druk zijn met oppassen op hun kleinkinderen dat ze haast overwerkt raken. Ik schrok daar behoorlijk van en besloot eens op onderzoek uit te gaan. Is dit echt iets wat heel vaak voor komt?  Op het plein na schooltijd [...]

1 commentaar

  1. 7 september 2017    

    Alleen onze oudste is naar de PSZ gegaan. Haar zusjes niet meer, wat ze daar deden kon ik thuis ook en ik vond het erg duur. Op de basisschool hebben ze er niets van gemerkt dat de kleintjes met vier voor het eerst naar school gingen.

    Is er geen buurthuis bij je in de buurt met een speelinloop voor kindjes van 0-4 jaar. Daar kunnen ze spelen en jij een bakkie doen met andere ouders
    Linda Meester onlangs geplaatst…Zzzoef… Waar zijn we?My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Poldermama in het kort

Ik ben Iris! Welkom op mijn blog. Hier krijg je een eerlijk inkijkje in mijn leven als poldermama. Ik deel momenten met je die hilarisch, leuk en herkenbaar zijn, maar wel met een nuchtere 'touch'. Ook deel ik dingen die je dag opvrolijken en aanraders voor van alles. Ga even zitten, lees mee en geniet!

Ik ben Iris! Welkom op mijn blog. Hier krijg je een eerlijk inkijkje in mijn leven als poldermama. Ik deel momenten met je die hilarisch, leuk en herkenbaar zijn, maar wel met een nuchtere 'touch'. Ik hou van het buitenleven, actief bezig zijn en gezond eten. Ga even zitten, lees mee en geniet! Lees meer